Song of Stillness
Description
ธนูที่มีรูปลักษณ์แปลกพิศวงเหมือนสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล ยามง้างศรนั้นแทบจะไม่มีเสียงให้ได้ยินเลยสักนิด เล่ากันว่าผู้กล้าที่ตกลงไปในห้วงลึกใต้ทะเล เคยทิ้งธนูประหลาดคันนี้เอาไว้ ลำตัวมีประกายของเครื่องประดับและเงินพิเศษ
เช่นเดียวกับการดีดสายธนูท่ามกลางน่านน้ำอันมืดมิด หรือท้องฟ้าที่ปราศจากแสง สายธนูจะสั่นแต่ไม่มีเสียง
ในยุคยิ่งใหญ่สมัยโบราณ เคยมีกองทัพรูปปั้นอสูรต่อสู้กับเผ่ามังกรในทะเลลึก
เผ่ามังกร ครั้งเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่ดุร้ายมาก ซึ่งปกครองโดยราชาที่มีนามว่า Scylla
ตอนนั้น ราชามังกร Scylla นำกองทัพที่ประกอบด้วยเผ่าอนารยชนและ Vishap บุกไปถึงหน้าด่านของแคว้นโบราณ
กองทัพที่ถือธนูเคยมุ่งหน้าไปต่อต้าน จนกระทั่งช่างจูนเสียงผู้ยิ่งใหญ่ผนึกพลังของ Scylla เอาไว้...
หลังจากนั้น อาณาจักรที่เคยเจริญรุ่งโรจน์ก็กลายเป็นซากปรักหักพังที่จมอยู่ใต้ท้องทะเล
แต่ทหารที่หลงเหลืออยู่ของกองทัพรูปปั้นอสูร ยังคงพัวพันกับชนเผ่ามังกรอยู่ในที่ที่แสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง...
ห้วงลึกใต้ทะเลเงียบสงบ ไม่เคยได้รับผลกระทบจากสงครามใด ๆ แต่หัวใจที่กลายเป็นหินแกร่งกลับค่อย ๆ พังทลายลง
มือธนูคนสุดท้ายกับเผ่ามังกรที่อยู่ลำพัง ได้เจรจาสงบศึกกันในช่วงเวลาหนึ่ง
การปะทะกันอย่างต่อเนื่อง ของกรงเล็บและเขี้ยวแหลมทำให้คนรู้สึกรำคาญใจ
ดาบกับธนูก็ไม่เป็นที่สะดุดตาอีกต่อไป แม้จะอยู่ภายในห้วงลึกใต้ทะเลที่ไร้แสง
อัศวินผู้สิ้นชาติกับผู้กล้าของ Vishap ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
เขาโยนอาวุธหนักอึ้งทิ้งไป ราวหลุดพ้นจากการต่อสู้ที่ไร้ความหมาย...
ส่วนสิ่งที่เกิดขึ้นในห้วงลึกใต้ทะเลอันเงียบงันนั้น บทละครในยุคต่อมามีการอธิบายและการแสดงหลากหลายรูปแบบ
มีคนบอกว่า พวกเขาต่างก็ทรยศบ้านเกิดของตัวเอง ได้ร่วมสร้างชุมชนใหม่ขึ้นมาพร้อมกับผู้ถูกเนรเทศคนอื่น ๆ...
เหมือนกับคันธนูโบราณเล่มนี้ เรื่องราวมากมายสุดท้ายก็จมดิ่งลงสู่ห้วงลึกใต้ทะเลที่ไร้เสียง กลายเป็นตำนานที่ไร้สาระไป
ในที่สุดดินแดนที่ "อนารยชน" เคยปกครอง เรื่องราวและบทเพลงมากมายก็ถูกนำมาแสดงเป็นละครจินตนาการที่ไม่มีพิษภัย...
เช่นเดียวกับการดีดสายธนูท่ามกลางน่านน้ำอันมืดมิด หรือท้องฟ้าที่ปราศจากแสง สายธนูจะสั่นแต่ไม่มีเสียง
ในยุคยิ่งใหญ่สมัยโบราณ เคยมีกองทัพรูปปั้นอสูรต่อสู้กับเผ่ามังกรในทะเลลึก
เผ่ามังกร ครั้งเคยเป็นเผ่าพันธุ์ที่ดุร้ายมาก ซึ่งปกครองโดยราชาที่มีนามว่า Scylla
ตอนนั้น ราชามังกร Scylla นำกองทัพที่ประกอบด้วยเผ่าอนารยชนและ Vishap บุกไปถึงหน้าด่านของแคว้นโบราณ
กองทัพที่ถือธนูเคยมุ่งหน้าไปต่อต้าน จนกระทั่งช่างจูนเสียงผู้ยิ่งใหญ่ผนึกพลังของ Scylla เอาไว้...
หลังจากนั้น อาณาจักรที่เคยเจริญรุ่งโรจน์ก็กลายเป็นซากปรักหักพังที่จมอยู่ใต้ท้องทะเล
แต่ทหารที่หลงเหลืออยู่ของกองทัพรูปปั้นอสูร ยังคงพัวพันกับชนเผ่ามังกรอยู่ในที่ที่แสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง...
ห้วงลึกใต้ทะเลเงียบสงบ ไม่เคยได้รับผลกระทบจากสงครามใด ๆ แต่หัวใจที่กลายเป็นหินแกร่งกลับค่อย ๆ พังทลายลง
มือธนูคนสุดท้ายกับเผ่ามังกรที่อยู่ลำพัง ได้เจรจาสงบศึกกันในช่วงเวลาหนึ่ง
การปะทะกันอย่างต่อเนื่อง ของกรงเล็บและเขี้ยวแหลมทำให้คนรู้สึกรำคาญใจ
ดาบกับธนูก็ไม่เป็นที่สะดุดตาอีกต่อไป แม้จะอยู่ภายในห้วงลึกใต้ทะเลที่ไร้แสง
อัศวินผู้สิ้นชาติกับผู้กล้าของ Vishap ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
เขาโยนอาวุธหนักอึ้งทิ้งไป ราวหลุดพ้นจากการต่อสู้ที่ไร้ความหมาย...
ส่วนสิ่งที่เกิดขึ้นในห้วงลึกใต้ทะเลอันเงียบงันนั้น บทละครในยุคต่อมามีการอธิบายและการแสดงหลากหลายรูปแบบ
มีคนบอกว่า พวกเขาต่างก็ทรยศบ้านเกิดของตัวเอง ได้ร่วมสร้างชุมชนใหม่ขึ้นมาพร้อมกับผู้ถูกเนรเทศคนอื่น ๆ...
เหมือนกับคันธนูโบราณเล่มนี้ เรื่องราวมากมายสุดท้ายก็จมดิ่งลงสู่ห้วงลึกใต้ทะเลที่ไร้เสียง กลายเป็นตำนานที่ไร้สาระไป
ในที่สุดดินแดนที่ "อนารยชน" เคยปกครอง เรื่องราวและบทเพลงมากมายก็ถูกนำมาแสดงเป็นละครจินตนาการที่ไม่มีพิษภัย...