Sunny Morning Sleep-In
Stats
Lv.
90/90
พลังโจมตีพื้นฐาน 542
ความชำนาญธาตุ 265
Weapon Effect
Bathhouses, Hawks, and Narukami
Bathhouses, Hawks, and Narukami
ภายใน 6 วินาที หลังจากทำให้เกิดปฏิกิริยากระจายหรือกระจายดารา ความชำนาญธาตุจะเพิ่มขึ้น 120 หน่วย; ภายใน 9 วินาที หลังจากสกิลธาตุโดนศัตรู ความชำนาญธาตุจะเพิ่มขึ้น 96 หน่วย; ภายใน 30 วินาที หลังจากท่าไม้ตายโดนศัตรู ความชำนาญธาตุจะเพิ่มขึ้น 32 หน่วย
Total Materials
Description
กระดิ่งลมที่หลอมจากหยกสีม่วงใส ว่ากันว่าเมื่อวางไว้ข้างหมอน จะช่วยเรียกนิทราอันแสนสุขออกมาได้ "เพราะเห็นโรงอาบน้ำในความฝัน เลยเข้าใจผิดคิดว่ามาถึงจุดนัดพบแล้ว ก็เลยตื่นสายนิดหน่อยน่ะ"
เด็กสาวที่หน้าตายังสะลึมสะลือ ปกปิดความรู้สึกอายของตัวเองด้วยท่าทีเย็นชาตามความเคยชิน ในขณะอธิบายสาเหตุที่มาสายให้เพื่อนร่วมทางฟัง
เธอไม่อยากยอมรับว่าตัวเองก็แค่ตื่นสายในวันแรกของปี จึงโยนความรับผิดชอบไปที่โรงอาบน้ำอันอบอุ่นในความฝัน
"มีคำกล่าวว่า คิดกลางวันฝันกลางคืน แต่ไม่คิดว่ามิโกะที่ปกติดูเฉยชาเหมือนไม้เหมือนหินนี้ จะตั้งตารอวันหยุดครั้งนี้มากขนาดนี้"
"เฮ้อ น่าเสียจังที่พี่ Takamine ไม่ว่างมา เลยมีแค่ฉันกับ Nagamasa ที่อยู่เป็นเพื่อนเธอได้...โอ๊ย เจ็บ ๆ ๆ!"
"จริง ๆ เลย อุตส่าห์มีฝันมงคลที่คนอื่นต้องอิจฉาสุด ๆ แล้วทั้งที ก็อย่าทำหน้าเครียดนักสิ ยิ้มหน่อยก็ดีนะ"
เด็กหนุ่มเสเพลพูดด้วยท่าทีขี้เล่นและจริงจัง แต่ก็ถูกเด็กสาวจาก Seirai ถลึงตาใส่
เด็กหนุ่มส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางลูกบุญธรรมของโอนิ ทว่าลูกศิษย์ผู้เถรตรงกลับเพียงเบนสายตาออกไปเงียบ ๆ เท่านั้น
คำพูดของเด็กหนุ่ม ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ก่อตั้งวิชาองเมียวในเวลาต่อมานั้น ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น Inazuma มีธรรมเนียมเช่นนี้จริง ๆ
ดังที่เรียกกันว่า "หนึ่งโรงอาบน้ำ สองเหยี่ยว สาม Narukami" สิ่งที่ได้เห็นในฝันแรกของปีใหม่ มักถูกมองว่าเป็นนิมิตหมายที่ดี
โรงอาบน้ำสื่อถึงการปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บและอายุยืนยาว เหยี่ยวหมายถึงความเจริญก้าวหน้า ส่วน Narukami หมายถึงคิดสิ่งใดล้วนสมปรารถนา
เพียงแต่นับแต่นั้นมา ในความฝันของมิโกะก็ไม่เคยปรากฏภาพโรงอาบน้ำอีกเลย
และช่วงเวลาแห่งความสุขอันไร้กังวลนั้น เสียงหัวเราะเริงร่าดังเสนาะดุจเสียงกระดิ่ง
ในที่สุดเสียงนั้นก็ค่อย ๆ จางหายไป ท่ามกลางความฝันอันหนาวเหน็บนับไม่ถ้วน ราวกับไอหมอกอบอุ่นที่อบอวลในโรงอาบน้ำ
...
"ครั้งนี้ฉันจะพนันกับเธอ ดีไหม? อืม ใช้ธนูคันนี้เป็นเดิมพันก็แล้วกัน"
"ฉันใช้ธนูที่ดีที่สุดในโลกนี้เป็นของเดิมพัน พนันว่าฉันจะสามารถรอดชีวิตกลับมาที่นี่ได้"
ชายหนุ่มหัวเราะหยอกเย้า น้ำเสียงยังคงเหลาะแหละเหมือนเคย ไม่มีความน่าเกรงขามแม้แต่น้อย
เจ้าโง่ที่ชอบพนันเป็นชีวิตจิตใจ มิโกะคิด ถึงเขาจะเป็นปรมาจารย์ดาบชื่อดังไปแล้ว แต่ก็ยังทำตัวเป็นเด็กเช่นนี้
แต่... ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มันก็เหมือนกับที่ความฝันแรกทำนายไว้ และเหมือนกับเหยี่ยวบนยอดเขาสูงนั่นแหละ
นักรบผู้ซึ่งทะนงตนกับการต่อสู้มานับร้อย จะต้องอาศัยนิมิตมงคลที่เธอเห็นในฝัน เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ และเปลี่ยนมันให้เป็นโชคดีได้แน่นอน...
เพียงแต่นับแต่นั้นมา ในความฝันของมิโกะ ก็ไม่เคยปรากฏภาพเหยี่ยวสยายปีกอีกเลย
มีเพียงขนเหยี่ยวที่โปรยปลิวลงมา แต่เหยี่ยวนั้นได้ร่วงหล่นไปนานแล้ว และไม่อาจบินเข้ามาในความฝันของเธอได้อีกต่อไป
...
"ฝันแรก? ฮ่า! ป้ามิโกะคงไม่ได้เชื่อเรื่องไร้สาระอะไรพวกนั้นหรอกใช่มั้ย?"
"ลางดีลางร้ายอะไรกัน สุดท้ายแล้วมันก็แค่เรื่องโกหกที่เอาไว้หลอกเด็กเท่านั้นแหละ!"
บางทีอาจจะเป็นอย่างที่เพื่อนในอดีตเคยพูดไว้ สุดท้ายแล้วความฝันในยามค่ำคืน ก็เป็นแค่สิ่งที่คิดกังวลตอนกลางวันแค่นั้นเอง
จนกระทั่งธงของ Narukami ที่อยู่ในความฝัน ปรากฏขึ้นอีกฟากหนึ่งของทะเล ราวกับสายฟ้าที่ทอดยาวไม่สิ้นสุด
มิโกะหัวเราะอย่างไร้เสียง เยาะเย้ยลางร้าย และเส้นทางข้างหน้าที่ไม่รู้ว่ามันจะมุ่งไปทางไหน
ขออภัยด้วยอาจารย์ ที่ใช้วิชาที่อาจารย์ถ่ายทอดให้ฉันในทางที่ผิดแบบนี้
ด้วยการตั้งตัวเป็นศัตรูกับฝ่ายที่ท่านภักดี และทำให้ชื่อเสียงของท่านต้องแปดเปื้อน
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว
คนที่ไม่ได้รู้จักฉันดี จะพูดจะวิจารณ์อะไรก็แล้วแต่เลย
ฉันไม่ได้เสียดายร่างกายนี้ และไม่เสียดายชื่อนี้ด้วย
ตราบใดที่ทำให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปในครั้งนี้ได้ก็พอ...
...
"เอาละ ๆ ฉันต่างหากที่ไม่ควรล้อเล่นแบบนี้ โอเครึยัง? จริง ๆ เลย Nagamasa พูดอะไรหน่อยสิ!"
"อุตส่าห์ได้หยุดมาเที่ยวโรงอาบน้ำทั้งที คุณมิโกะของเราคงไม่ได้คิดจะยืนเหม่ออยู่ตรงนี้ จนถึงเวลาปิดร้านหรอกนะ?"
เมื่อเธอได้สติ เด็กหนุ่มผู้เฉลียวฉลาดก็ยังคงพูดติดตลก และรอยยิ้มยียวนของเขาก็ยังคงน่าหงุดหงิดเช่นเคย
บางทีการลอยขึ้นหรือจมลงอาจเป็นเพียงความฝันในโรงอาบน้ำ และการตื่นขึ้นมา ก็เป็นเพียงความฝันอันอบอุ่น ในยามรุ่งอรุณที่อากาศแจ่มใสเท่านั้นเอง
เด็กสาวที่หน้าตายังสะลึมสะลือ ปกปิดความรู้สึกอายของตัวเองด้วยท่าทีเย็นชาตามความเคยชิน ในขณะอธิบายสาเหตุที่มาสายให้เพื่อนร่วมทางฟัง
เธอไม่อยากยอมรับว่าตัวเองก็แค่ตื่นสายในวันแรกของปี จึงโยนความรับผิดชอบไปที่โรงอาบน้ำอันอบอุ่นในความฝัน
"มีคำกล่าวว่า คิดกลางวันฝันกลางคืน แต่ไม่คิดว่ามิโกะที่ปกติดูเฉยชาเหมือนไม้เหมือนหินนี้ จะตั้งตารอวันหยุดครั้งนี้มากขนาดนี้"
"เฮ้อ น่าเสียจังที่พี่ Takamine ไม่ว่างมา เลยมีแค่ฉันกับ Nagamasa ที่อยู่เป็นเพื่อนเธอได้...โอ๊ย เจ็บ ๆ ๆ!"
"จริง ๆ เลย อุตส่าห์มีฝันมงคลที่คนอื่นต้องอิจฉาสุด ๆ แล้วทั้งที ก็อย่าทำหน้าเครียดนักสิ ยิ้มหน่อยก็ดีนะ"
เด็กหนุ่มเสเพลพูดด้วยท่าทีขี้เล่นและจริงจัง แต่ก็ถูกเด็กสาวจาก Seirai ถลึงตาใส่
เด็กหนุ่มส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางลูกบุญธรรมของโอนิ ทว่าลูกศิษย์ผู้เถรตรงกลับเพียงเบนสายตาออกไปเงียบ ๆ เท่านั้น
คำพูดของเด็กหนุ่ม ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ก่อตั้งวิชาองเมียวในเวลาต่อมานั้น ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น Inazuma มีธรรมเนียมเช่นนี้จริง ๆ
ดังที่เรียกกันว่า "หนึ่งโรงอาบน้ำ สองเหยี่ยว สาม Narukami" สิ่งที่ได้เห็นในฝันแรกของปีใหม่ มักถูกมองว่าเป็นนิมิตหมายที่ดี
โรงอาบน้ำสื่อถึงการปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บและอายุยืนยาว เหยี่ยวหมายถึงความเจริญก้าวหน้า ส่วน Narukami หมายถึงคิดสิ่งใดล้วนสมปรารถนา
เพียงแต่นับแต่นั้นมา ในความฝันของมิโกะก็ไม่เคยปรากฏภาพโรงอาบน้ำอีกเลย
และช่วงเวลาแห่งความสุขอันไร้กังวลนั้น เสียงหัวเราะเริงร่าดังเสนาะดุจเสียงกระดิ่ง
ในที่สุดเสียงนั้นก็ค่อย ๆ จางหายไป ท่ามกลางความฝันอันหนาวเหน็บนับไม่ถ้วน ราวกับไอหมอกอบอุ่นที่อบอวลในโรงอาบน้ำ
...
"ครั้งนี้ฉันจะพนันกับเธอ ดีไหม? อืม ใช้ธนูคันนี้เป็นเดิมพันก็แล้วกัน"
"ฉันใช้ธนูที่ดีที่สุดในโลกนี้เป็นของเดิมพัน พนันว่าฉันจะสามารถรอดชีวิตกลับมาที่นี่ได้"
ชายหนุ่มหัวเราะหยอกเย้า น้ำเสียงยังคงเหลาะแหละเหมือนเคย ไม่มีความน่าเกรงขามแม้แต่น้อย
เจ้าโง่ที่ชอบพนันเป็นชีวิตจิตใจ มิโกะคิด ถึงเขาจะเป็นปรมาจารย์ดาบชื่อดังไปแล้ว แต่ก็ยังทำตัวเป็นเด็กเช่นนี้
แต่... ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มันก็เหมือนกับที่ความฝันแรกทำนายไว้ และเหมือนกับเหยี่ยวบนยอดเขาสูงนั่นแหละ
นักรบผู้ซึ่งทะนงตนกับการต่อสู้มานับร้อย จะต้องอาศัยนิมิตมงคลที่เธอเห็นในฝัน เพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ และเปลี่ยนมันให้เป็นโชคดีได้แน่นอน...
เพียงแต่นับแต่นั้นมา ในความฝันของมิโกะ ก็ไม่เคยปรากฏภาพเหยี่ยวสยายปีกอีกเลย
มีเพียงขนเหยี่ยวที่โปรยปลิวลงมา แต่เหยี่ยวนั้นได้ร่วงหล่นไปนานแล้ว และไม่อาจบินเข้ามาในความฝันของเธอได้อีกต่อไป
...
"ฝันแรก? ฮ่า! ป้ามิโกะคงไม่ได้เชื่อเรื่องไร้สาระอะไรพวกนั้นหรอกใช่มั้ย?"
"ลางดีลางร้ายอะไรกัน สุดท้ายแล้วมันก็แค่เรื่องโกหกที่เอาไว้หลอกเด็กเท่านั้นแหละ!"
บางทีอาจจะเป็นอย่างที่เพื่อนในอดีตเคยพูดไว้ สุดท้ายแล้วความฝันในยามค่ำคืน ก็เป็นแค่สิ่งที่คิดกังวลตอนกลางวันแค่นั้นเอง
จนกระทั่งธงของ Narukami ที่อยู่ในความฝัน ปรากฏขึ้นอีกฟากหนึ่งของทะเล ราวกับสายฟ้าที่ทอดยาวไม่สิ้นสุด
มิโกะหัวเราะอย่างไร้เสียง เยาะเย้ยลางร้าย และเส้นทางข้างหน้าที่ไม่รู้ว่ามันจะมุ่งไปทางไหน
ขออภัยด้วยอาจารย์ ที่ใช้วิชาที่อาจารย์ถ่ายทอดให้ฉันในทางที่ผิดแบบนี้
ด้วยการตั้งตัวเป็นศัตรูกับฝ่ายที่ท่านภักดี และทำให้ชื่อเสียงของท่านต้องแปดเปื้อน
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว
คนที่ไม่ได้รู้จักฉันดี จะพูดจะวิจารณ์อะไรก็แล้วแต่เลย
ฉันไม่ได้เสียดายร่างกายนี้ และไม่เสียดายชื่อนี้ด้วย
ตราบใดที่ทำให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปในครั้งนี้ได้ก็พอ...
...
"เอาละ ๆ ฉันต่างหากที่ไม่ควรล้อเล่นแบบนี้ โอเครึยัง? จริง ๆ เลย Nagamasa พูดอะไรหน่อยสิ!"
"อุตส่าห์ได้หยุดมาเที่ยวโรงอาบน้ำทั้งที คุณมิโกะของเราคงไม่ได้คิดจะยืนเหม่ออยู่ตรงนี้ จนถึงเวลาปิดร้านหรอกนะ?"
เมื่อเธอได้สติ เด็กหนุ่มผู้เฉลียวฉลาดก็ยังคงพูดติดตลก และรอยยิ้มยียวนของเขาก็ยังคงน่าหงุดหงิดเช่นเคย
บางทีการลอยขึ้นหรือจมลงอาจเป็นเพียงความฝันในโรงอาบน้ำ และการตื่นขึ้นมา ก็เป็นเพียงความฝันอันอบอุ่น ในยามรุ่งอรุณที่อากาศแจ่มใสเท่านั้นเอง