Prune Prune
Özlenen Çocuksu Hayaller Özlenen Çocuksu Hayaller
Prune Prune
Özlenen Çocuksu Hayaller Özlenen Çocuksu Hayaller
Story
"Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici"
"Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici"
Descartes'ın "kaçırılması" Prune'u daha önce hiç bilmediği bir endişenin içine sürüklemişti.
Yaklaşan bir çatışmaya hazırlanan bir savaşçı gibi, Alice ile olan tartışmalarının her ayrıntısını gözden geçirmek için odasına kapandı. İkisi ne zaman Alice'in artık münazaraya devam edemeyeceği bir noktaya gelse, Cadılar Meclisi büyücüsü aniden yüzünde parlak bir gülümsemeyle Prune'u zaferi için ödüllendirmek üzere bir "koleksiyon parçası" çıkarırdı.
Prune başlarda bu "koleksiyon parçalarını" pek umursamamıştı. Bunların, yetişkinlerin çocuklar sussun diye verdikleri şekerler gibi ucuz birer rüşvetten ibaret olduğuna emindi.
Sonra içine keskin bir şüphe düştü: Büyücüler bu kadar güçlü olabildiğine göre onlardan gelen bir "ıvır zıvır" gerçekten de bir oyuncaktan ibaret olabilir miydi?
Alice'ten kazandığı tüm ödülleri aldı ve kapsamlı bir değerlendirme için hepsini önüne serdi. Ama önce, bariz dikkat dağıtıcıları elemesi gerekiyordu: süslü ambalajlardaki çeşitli atıştırmalıklar, çocuksu tasarımlara sahip çıkartmalar, özel işlevleri olmayan pelüş oyuncaklar... Sonunda, en çok potansiyele sahip olan iki eşyaya odaklandı.
İlki, enfes işçilikli bir çandı. Alice oldukça muğlak bir edayla "Çan çaldığında bir cadı belirebilir" demişti. Bundan yola çıkan Prune, bunun bir tür cadı yakalayıcı olduğu sonucuna vardı. Oysa bu eski bir çay saati çanıydı; Alice'in iddiasında "belirebilir" demesinin sebebi, katılımın hiçbir zaman zorunlu olmamasıydı; dolayısıyla birinin gelip gelmeyeceği, gelecekse de kimin geleceği bir muamma oluyordu. Ancak bu çan, Prune ona yeni bir amaç verdiği için maceralarında gerçekten de hayati bir rol oynamıştı. Çanı çalmak hiçbir zaman bir cadının geleceğini garanti etmese de her zaman gerçekten inanılmaz maceralara atılmasına vesile oluyordu.
İkinci eşya, ağır ve göz alıcı bir çekiçti. Prune'un Alice'ten kazandığı tüm ödüllerin en büyüğü ve en ağırıydı; her savrulduğunda gerçekten heybetli ve göz korkutucu görünüyordu. Ancak Prune, bunun aslında Alice'in başka bir büyücü olan Nicole'a hediye olarak vermeyi planladığı bir heykelcilik aleti olduğunu bilmiyordu. Ne var ki bu abartılı hediye, "Benim hobim inşaat ve yıkım değil, heykelcilik" diyen Nicole tarafından kibarca reddedilmişti. Sonuç olarak, Alice sonunda ondan kurtulmak için mükemmel bir bahane bulana kadar bir köşede toz toplamıştı.
"Dodo-Kral"dan gelen bu iki hediye, Prune'un yaptığı son derece mantıklı ve pratik silah değişikliklerinden sonra yeniden adlandırıldı...
... Ve artık "Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici" olarak biliniyorlar.
Yaklaşan bir çatışmaya hazırlanan bir savaşçı gibi, Alice ile olan tartışmalarının her ayrıntısını gözden geçirmek için odasına kapandı. İkisi ne zaman Alice'in artık münazaraya devam edemeyeceği bir noktaya gelse, Cadılar Meclisi büyücüsü aniden yüzünde parlak bir gülümsemeyle Prune'u zaferi için ödüllendirmek üzere bir "koleksiyon parçası" çıkarırdı.
Prune başlarda bu "koleksiyon parçalarını" pek umursamamıştı. Bunların, yetişkinlerin çocuklar sussun diye verdikleri şekerler gibi ucuz birer rüşvetten ibaret olduğuna emindi.
Sonra içine keskin bir şüphe düştü: Büyücüler bu kadar güçlü olabildiğine göre onlardan gelen bir "ıvır zıvır" gerçekten de bir oyuncaktan ibaret olabilir miydi?
Alice'ten kazandığı tüm ödülleri aldı ve kapsamlı bir değerlendirme için hepsini önüne serdi. Ama önce, bariz dikkat dağıtıcıları elemesi gerekiyordu: süslü ambalajlardaki çeşitli atıştırmalıklar, çocuksu tasarımlara sahip çıkartmalar, özel işlevleri olmayan pelüş oyuncaklar... Sonunda, en çok potansiyele sahip olan iki eşyaya odaklandı.
İlki, enfes işçilikli bir çandı. Alice oldukça muğlak bir edayla "Çan çaldığında bir cadı belirebilir" demişti. Bundan yola çıkan Prune, bunun bir tür cadı yakalayıcı olduğu sonucuna vardı. Oysa bu eski bir çay saati çanıydı; Alice'in iddiasında "belirebilir" demesinin sebebi, katılımın hiçbir zaman zorunlu olmamasıydı; dolayısıyla birinin gelip gelmeyeceği, gelecekse de kimin geleceği bir muamma oluyordu. Ancak bu çan, Prune ona yeni bir amaç verdiği için maceralarında gerçekten de hayati bir rol oynamıştı. Çanı çalmak hiçbir zaman bir cadının geleceğini garanti etmese de her zaman gerçekten inanılmaz maceralara atılmasına vesile oluyordu.
İkinci eşya, ağır ve göz alıcı bir çekiçti. Prune'un Alice'ten kazandığı tüm ödüllerin en büyüğü ve en ağırıydı; her savrulduğunda gerçekten heybetli ve göz korkutucu görünüyordu. Ancak Prune, bunun aslında Alice'in başka bir büyücü olan Nicole'a hediye olarak vermeyi planladığı bir heykelcilik aleti olduğunu bilmiyordu. Ne var ki bu abartılı hediye, "Benim hobim inşaat ve yıkım değil, heykelcilik" diyen Nicole tarafından kibarca reddedilmişti. Sonuç olarak, Alice sonunda ondan kurtulmak için mükemmel bir bahane bulana kadar bir köşede toz toplamıştı.
"Dodo-Kral"dan gelen bu iki hediye, Prune'un yaptığı son derece mantıklı ve pratik silah değişikliklerinden sonra yeniden adlandırıldı...
... Ve artık "Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici" olarak biliniyorlar.
"Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici"
"Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici"
Descartes'ın "kaçırılması" Prune'u daha önce hiç bilmediği bir endişenin içine sürüklemişti.
Yaklaşan bir çatışmaya hazırlanan bir savaşçı gibi, Alice ile olan tartışmalarının her ayrıntısını gözden geçirmek için odasına kapandı. İkisi ne zaman Alice'in artık münazaraya devam edemeyeceği bir noktaya gelse, Cadılar Meclisi büyücüsü aniden yüzünde parlak bir gülümsemeyle Prune'u zaferi için ödüllendirmek üzere bir "koleksiyon parçası" çıkarırdı.
Prune başlarda bu "koleksiyon parçalarını" pek umursamamıştı. Bunların, yetişkinlerin çocuklar sussun diye verdikleri şekerler gibi ucuz birer rüşvetten ibaret olduğuna emindi.
Sonra içine keskin bir şüphe düştü: Büyücüler bu kadar güçlü olabildiğine göre onlardan gelen bir "ıvır zıvır" gerçekten de bir oyuncaktan ibaret olabilir miydi?
Alice'ten kazandığı tüm ödülleri aldı ve kapsamlı bir değerlendirme için hepsini önüne serdi. Ama önce, bariz dikkat dağıtıcıları elemesi gerekiyordu: süslü ambalajlardaki çeşitli atıştırmalıklar, çocuksu tasarımlara sahip çıkartmalar, özel işlevleri olmayan pelüş oyuncaklar... Sonunda, en çok potansiyele sahip olan iki eşyaya odaklandı.
İlki, enfes işçilikli bir çandı. Alice oldukça muğlak bir edayla "Çan çaldığında bir cadı belirebilir" demişti. Bundan yola çıkan Prune, bunun bir tür cadı yakalayıcı olduğu sonucuna vardı. Oysa bu eski bir çay saati çanıydı; Alice'in iddiasında "belirebilir" demesinin sebebi, katılımın hiçbir zaman zorunlu olmamasıydı; dolayısıyla birinin gelip gelmeyeceği, gelecekse de kimin geleceği bir muamma oluyordu. Ancak bu çan, Prune ona yeni bir amaç verdiği için maceralarında gerçekten de hayati bir rol oynamıştı. Çanı çalmak hiçbir zaman bir cadının geleceğini garanti etmese de her zaman gerçekten inanılmaz maceralara atılmasına vesile oluyordu.
İkinci eşya, ağır ve göz alıcı bir çekiçti. Prune'un Alice'ten kazandığı tüm ödüllerin en büyüğü ve en ağırıydı; her savrulduğunda gerçekten heybetli ve göz korkutucu görünüyordu. Ancak Prune, bunun aslında Alice'in başka bir büyücü olan Nicole'a hediye olarak vermeyi planladığı bir heykelcilik aleti olduğunu bilmiyordu. Ne var ki bu abartılı hediye, "Benim hobim inşaat ve yıkım değil, heykelcilik" diyen Nicole tarafından kibarca reddedilmişti. Sonuç olarak, Alice sonunda ondan kurtulmak için mükemmel bir bahane bulana kadar bir köşede toz toplamıştı.
"Dodo-Kral"dan gelen bu iki hediye, Prune'un yaptığı son derece mantıklı ve pratik silah değişikliklerinden sonra yeniden adlandırıldı...
... Ve artık "Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici" olarak biliniyorlar.
Yaklaşan bir çatışmaya hazırlanan bir savaşçı gibi, Alice ile olan tartışmalarının her ayrıntısını gözden geçirmek için odasına kapandı. İkisi ne zaman Alice'in artık münazaraya devam edemeyeceği bir noktaya gelse, Cadılar Meclisi büyücüsü aniden yüzünde parlak bir gülümsemeyle Prune'u zaferi için ödüllendirmek üzere bir "koleksiyon parçası" çıkarırdı.
Prune başlarda bu "koleksiyon parçalarını" pek umursamamıştı. Bunların, yetişkinlerin çocuklar sussun diye verdikleri şekerler gibi ucuz birer rüşvetten ibaret olduğuna emindi.
Sonra içine keskin bir şüphe düştü: Büyücüler bu kadar güçlü olabildiğine göre onlardan gelen bir "ıvır zıvır" gerçekten de bir oyuncaktan ibaret olabilir miydi?
Alice'ten kazandığı tüm ödülleri aldı ve kapsamlı bir değerlendirme için hepsini önüne serdi. Ama önce, bariz dikkat dağıtıcıları elemesi gerekiyordu: süslü ambalajlardaki çeşitli atıştırmalıklar, çocuksu tasarımlara sahip çıkartmalar, özel işlevleri olmayan pelüş oyuncaklar... Sonunda, en çok potansiyele sahip olan iki eşyaya odaklandı.
İlki, enfes işçilikli bir çandı. Alice oldukça muğlak bir edayla "Çan çaldığında bir cadı belirebilir" demişti. Bundan yola çıkan Prune, bunun bir tür cadı yakalayıcı olduğu sonucuna vardı. Oysa bu eski bir çay saati çanıydı; Alice'in iddiasında "belirebilir" demesinin sebebi, katılımın hiçbir zaman zorunlu olmamasıydı; dolayısıyla birinin gelip gelmeyeceği, gelecekse de kimin geleceği bir muamma oluyordu. Ancak bu çan, Prune ona yeni bir amaç verdiği için maceralarında gerçekten de hayati bir rol oynamıştı. Çanı çalmak hiçbir zaman bir cadının geleceğini garanti etmese de her zaman gerçekten inanılmaz maceralara atılmasına vesile oluyordu.
İkinci eşya, ağır ve göz alıcı bir çekiçti. Prune'un Alice'ten kazandığı tüm ödüllerin en büyüğü ve en ağırıydı; her savrulduğunda gerçekten heybetli ve göz korkutucu görünüyordu. Ancak Prune, bunun aslında Alice'in başka bir büyücü olan Nicole'a hediye olarak vermeyi planladığı bir heykelcilik aleti olduğunu bilmiyordu. Ne var ki bu abartılı hediye, "Benim hobim inşaat ve yıkım değil, heykelcilik" diyen Nicole tarafından kibarca reddedilmişti. Sonuç olarak, Alice sonunda ondan kurtulmak için mükemmel bir bahane bulana kadar bir köşede toz toplamıştı.
"Dodo-Kral"dan gelen bu iki hediye, Prune'un yaptığı son derece mantıklı ve pratik silah değişikliklerinden sonra yeniden adlandırıldı...
... Ve artık "Cadıkapan Çanı" ve "Bela Kovan Ant Çekici" olarak biliniyorlar.